dag 5 (6 juli)

Niks doen, dat is het doel vandaag. Na de 90 km van gisteren vind ik dat ik wat rust verdiend heb. Misschien even de haventjes (Crouesty en Port Navalo) bekijken, wat rondneuzen en dat is het voor vandaag.

Het plan om Quiberon te bekijken - korte overtocht met de boot, van Port Navalo naar Locqmariaker en dan een tochtje van 30 km tot aan de Atlantische kant van het schiereiland - schuif ik op tot een volgende gelegenheid: het weer is niet goed genoeg.

<iframe width="425" height="350" frameborder="0" scrolling="no" marginheight="0" marginwidth="0" src="http://maps.google.be/maps?f=d&amp;source=s_d&amp;saddr=Onbekende+weg&amp;daddr=Onbekende+weg&amp;hl=nl&amp;geocode=Faii1QIdfEzT_w%3BFRoE1QIdavjP_w&amp;aq=0&amp;oq=Port+Navalo&amp;sll=47.557067,-3.038406&amp;sspn=0.116773,0.338173&amp;vpsrc=0&amp;dirflg=w&amp;mra=ls&amp;ie=UTF8&amp;t=m&amp;ll=47.557015,-3.038515&amp;spn=0.08473,0.21831&amp;output=embed"></iframe><br /><small><a href="http://maps.google.be/maps?f=d&amp;source=embed&amp;saddr=Onbekende+weg&amp;daddr=Onbekende+weg&amp;hl=nl&amp;geocode=Faii1QIdfEzT_w%3BFRoE1QIdavjP_w&amp;aq=0&amp;oq=Port+Navalo&amp;sll=47.557067,-3.038406&amp;sspn=0.116773,0.338173&amp;vpsrc=0&amp;dirflg=w&amp;mra=ls&amp;ie=UTF8&amp;t=m&amp;ll=47.557015,-3.038515&amp;spn=0.08473,0.21831" style="color:#0000FF;text-align:left">Grotere kaart weergeven</a></small>

Ik laat de lucht uit de kajak, laat de boot drogen en berg hem weer op: het weer is niet goed genoeg.  Daar bovenop komt dat mijn zeilmaatje door onvoorziene omstandigheden niet kan komen. Dat maakt eigenlijk weinig uit, want zeilweer is het ook al niet. Het ziet er dus naar uit dat de vakantie wat korter wordt, want onder de omstandigheden valt er weinig te doen.

Uiteindelijk deed ik een toer naar Port Navalo, van daaruit naar Port de Crouesty en zo terug naar het basiskamp. Aansluitend, voor de afwisseling, volgde een mooie, rustige wandeling naar de Pointe Saint-Nicolas

Voor Diane: is zo'n bootje iets voor in de vijver ?

 

dag 6 (7 juli)

Het besluit is genomen: als gevolg van de omstandigheden wordt de vakantie vervroegd afgebroken. Na alweer een nacht regen, brak de zon vanmorgen door, als om me op mijn besluit terug te doen komen.

Vandaag is ook een dag met activiteiten in Port-Navalo: een regatta in de voor- en de namiddag, een défilé met oude en recentere zeilboten, een mogelijkheid om boten te bekijken en wat traditionele zang en dans.

De voormiddag heb ik benut om de tent op te ruimen en te laten opdrogen, met de assistentie van een beetje zon en veel wind. Tussendoor ging ik naar Port-Navalo om de boten even te bekijken. Er stond veel wind, wat het wat uitdagender maakte.

Traditionele boten, daar moet je de Bretoenen niets over leren !

Na de middag werd de grote tent opgeborgen en verrees de compacte Vaude Mark II in de plaats. Rond 15 kon ik weer aanzetten naar Port-Navalo - da's maar een goeie twee km ver - om de tweede manche van de regatta te bekijken. Helaas... een keer aangekomen gingen de hemelsluizen open. En hoe ! Geen foto's dus: het toestel is niet geschikt om in de regen te gebruiken.

Nog een geluk dat ik voordien de tunneltent opgeborgen had ! De Vaude is gemaakt van gesiliconiseerd polyester en met even schudden is die zo goed als droog: dat zou me de volgende morgen veel tijd besparen.

's Avonds klaarde het gelukkig nog op en kon ik genieten van de "fez noz": een traditioneel Bretoens feest. Het is duidelijk dat de tradities daar veel meer leven dan hier: iedereen - jong en oud - staat op de dansvloer en kent de traditionele dansen (en ook de modernere).

dag 4 (5 juli)

Het weer is standvastig: elke dag even wisselvallig. Korte opklaringen, veel bewolking variërend van mooi afgelijnde wolken tot egaal grijs, af en toe een bui en dan weer druilerig. Maar tot nu toe elke dag hetzelfde.

Vandaag zou een fietsdagje worden: ik had een bezoek bij kennissen afgesproken en besloot met de fiets tot daar te gaan. Daarvoor moesten alle tassen op de fiets vastgelegd worden. Eén daarvan zou alvast dienen om de regenkledij mee te nemen; een andere voor eten en drinken (energie) voor onderweg en dan nog wat spullen, voor het geval dat...

De route werd uitgestippeld en op de gps overgezet.

De tocht duurde wel even: zowat 2u om daar te raken, want de afstand bedroeg een flinke 45 km. Daarbij bleek dat de mooie evolutie op fietsvlak op het schiereiland waar ik verblijf jammer genoeg tot dat schiereiland beperkt blijft. Er is wel een lange-afstandsroute naar Vannes (44 km), maar dat was niet de richting die ik uit moest. Een keer voorbij Sarzeau was ik genoodzaakt om de routes départementales te volgen. Geen fietspaden, twee rijvakken en auto's die over grote einden 90 km/u mochten rijden en dat ook deden...

Gelukkig zijn de Fransen zo vriendelijk om ook voor het inhalen van fietsers het andere rijvak te gebruiken ! 

Ter plaatste kreeg ik dezelfde litanie te horen als thuis: "temps de merde", "on ne peut rien faire", "je passe de la guitare à l'ordi, de l'ordi à la guitare, puis à l'ordi, ...". Met andere woorden: rotweer en je kunt niets doen. Het zeiljacht ligt als sinds vorig jaar op de wal, waar de werf vol jachten ligt, want niemand laat zijn boot te water; de motorboot ligt naast de garage vuil te verzamelen...

Op de terugweg maakte ik toch enkele foto's, hoewel het landschap niet echt boeiend was.

Dit soort wegen maakte het grootste deel van de route uit

De gps zorgde wel voor heel wat zekerheid: ik wist zeker dat ik mijn doel zou bereiken, zonder voortdurend op de kaart te moeten kijken.

De gids voor onderweg

Onderweg, vooral tijdens de terugweg, kon ik toch af en toe van mooie beelden genieten.

Stilaan verdween de zon achter de hellingen, de schemering werd dieper, de vermoeidheid nam toe, maar het doel naderde. Uiteindelijk was ik om 23u weer aan de tent. Afgelegde afstand: ruim 90 km. De Birdy deed het goed, maar is geen partij voor het comfort en de snelheid van de Alleweder !

Dag 3 (4 juli)

Bij het opstaan werd ik verwelkomd door een gekend, maar ongewenst, geluid: regen ! Dat betekende een vroege rit naar de bakker door een druilerige ochtend, met regenjas en regenbroek.

Onderweg bedacht ik dat het idee om de auto te nemen zelfs niet in me opkwam... Vriendelijke mensen, hoor, bij de bakker: mijn stokbrood werd netjes in twee gesneden en in een plasticzakje verpakt, zodat het makkelijk mee kon op de fiets. Net zoals gisteren was het nog warm: vers uit de oven !

O ja: het kwam ervan om even mijn tijdelijk onderkomen vast te leggen.

Gelukkig is de tent ruim genoeg. Bij mooi weer is een klein tentje geen probleem, maar zoals het nu is, ben ik tevreden met al de plaats die ik ter beschikking heb.

Het weer is wisselvallig, dus moeten de activiteiten daarop afgestemd worden. Dat betekende in de voormiddag wat plannen (en de blog bijhouden en foto's bewerken). Kort na de middag, zo rond 13u, vertrok ik voor een korte fietstocht - een goede 20 km - naar Saint-Gildas de Rhuys. Vanaf Kerners, waar ik verblijf, tot aan Saint-Gildas liggen vrijliggende fietspaden voor recreatief gebruik, wat het echt aangenaam fietsen maakt.

onderweg naar Saint-Gildas

vlak bij de Port aux Moines

De Birdy doet het prima. De kleine versnellingen, die ik thuis niet nodig heb, komen hier aan de kust goed van pas bij de vele steile klimmen. Het enige probleem, inherent aan een vouwfiets, is dat de ketting erg laag hangt en veel vuil oppikt. Een keer weer thuis zal die zeker grondig gereinigd moeten worden.

Later in de namiddag moesten nog wat boodschappen gedaan worden en dat combineerde ik dan maar met een mooie wandeling: eerst naar Port de Crouesty en dan via één van de vele "pointes" (Pointe de la Palisse), langs een "allée couverte" (megalithisch monument) terug tot aan de camping. Ondertussen zag ik dat het bijna hoogtij was, dus werd de kajak uitgepakt om even een ommetje te maken in de inham achter de camping. Verder kon ik me niet wagen, want de stroming was nog erg sterk en terugkeren zou dan een probleem kunnen worden.

Eén van de doelen met de kajak, indien de stroming het toelaat, is een trip naar één van de kleinere eilandjes - er Lannic - waar ook weer overblijfselen uit lang vervlogen tijden staan.

Alleen van zeilen is nog niets in huis gekomen. Er zijn trouwens erg weinig zeiljachten te zien sinds ik aangekomen ben.

Dag 2: verkenning

Een lucht die twijfelt tussen blauw en grijs, een koele en stevige zuidwester, maar droog. Dat was het weer vandaag.

De dag begon met het afwerken van de tent (nog wat lijnen spannen) en de verdere inrichting: gasvuur aansluiten, spullen een plaats geven, ... en dan, zoals gewoonlijk hier, volgde een korte fietstocht naar het dorpscentrum, naar de bakker. 't Is Frankrijk, dus het ontbijt bestond uit stokbrood en een heerlijke ovenverse croissant.

In de loop van de dag ontdekte ik dat ik wel de gedetailleerde fietskaarten (openfietsmap) op de grote pc thuis gedownload had, maar niet op de netbook en ook niet op de gps... Gelukkig beschik ik op de camping ook over wifi, dus is die download nu gestart.

Ondertussen haalde ik tijdens een ritje door de deelgemeentes bij het bureau voor toerisme wat (gratis) fietskaarten van de omgeving en de uurregeling voor de overtocht richting Quiberon en Carnac.

Misschien komt het er deze keer van om naar Quiberon te rijden: Manuel liet weten dat hij ten vroegste morgen kan vertrekken en dan twee dagen nodig heeft om de boot klaar te maken. Met de westenwind die al weken aanhoudt, is het dan nog niet eens mogelijk om naar Crouesty te varen... En daar bovenop kreeg hij te horen dat het met zijn moeder niet zo goed gaat. Ze woont in Duitsland en het zou kunnen dat zijn broers te druk bezet zijn om tot daar te gaan; dan komt er van zeilen niets terecht en trekt hij naar daar.

Nu ja: er is nog een fiets en een kajak, dus vervelen zit er niet direct in. Het weer zal de activiteiten bepalen, samen met de getijden. Ondertussen weet ik al dat de getijdenstroming in de golf erg sterk is, dus moet ik er wel degelijk rekening mee houden bij het kajakken: ik heb geen zin om met de stroming mee de zee in gedreven te worden !

De rest van de dag was op het gemak - 't is tenslotte vakantie -, dus las ik wat en in de late namiddag volgde een wandeling langs het kustpad tot aan het kleine haventje bij de Pointe de Kerners. Dit is de uitvalsbasis voor de kajakkers.

stukje kustpad

getijdestroming (vloed)

 En neen: de foto is wel degelijk niet bewogen. Ik werkte met een lange sluitertijd (1/15) om te proberen de stroming weer te geven. Jammer genoeg bestaat het pad niet volgens Google Maps of Bingmaps...

Af en toe komt er - tenminste bij hoogtij - wat klauterwerk bij kijken. In de Anse (baai) de Kerners zag ik iets wat je bij ons niet tegenkomt !

Juist: een Mirror. In Vlaanderen een nobele onbekende, in Frankrijk gerespecteerd en regelmatig te zien.

juli 2012: road trip

Dat is altijd het lastigste moment: het gerieflijke huis achterlaten met een hele tocht voor de boeg.

Om 8u15 trok ik de deur achter me dicht om de trip aan te vatten onder een stralende zon en een blauwe lucht. Dat zag er goed uit ! Deze keer had ik me goed voorbereid: de hele route gepland met Viamichelin en nagemaakt met de routeplanner van Garmin, zodat ik me voor de voorziene weg kon verlaten op de oude trouwe Garmin Zümo. Als je alleen rijdt, is het wel zo makkelijk om niet voortdurend de kaart te moeten raadplegen, hoewel die voor alle zekerheid naast me ligt in de auto.

Dit beeld moet van ergens halfweg zijn.

Wat ik wel fout voorhad: ik dacht dat de keuze wel of geen tolwegen me exact een half uur zou kosten, maar Viamichelin maakte me duidelijk dat het verschil eerder drie uren bedraagt. Voor de heenweg was me dat wel € 30 waard, want ik wil de reis in één dag maken.

Alleen reizen heeft ook zo z'n voordelen voor onderweg: alle plaats in de auto is beschikbaar voor bagage, behalve de bestuurderszetel, uiteraard. Dus moest ik niet zuinig zijn op wat meeging en in een Mégane break is toch wel wat plaats...

De grootste stukken zaten achteraan: de koelkast (altijd handig, maar neemt veel plaats in) en de tent.

De Birdy bewijst nog eens zijn nut: behoorlijk compact, dus hoeft een fietsendrager niet. Vorig jaar was de trike mee. Die kon net in de koffer, terwijl de trappers tussen de voorzetels uit kwamen. De rest van de bagage moest ik daarrond schikken. Nu was het enkel wat opletten dat de ketting niets zou besmeuren, maar met die wat af te schermen was dat makkelijk opgelost.

En omdat er nog plaats over was en aangezien ik op een schiereiland zit met volop gelegenheid voor watersport, nam ik ook nog maar de kajak mee (en de peddels en de wetsuit en de reddingsvest...). Just in case...

Eerst dacht ik: "dat zag je vroeger niet zoveel in Frankrijk"...

Maar, juist, het bleken Nederlanders te zijn. Hoewel op de camping toch behoorlijk wat mensen hun fietsen mee hebben. Wat daarbij opvalt, is dat de gemiddelde keuze van de Franse vakantiefietsers toch van een behoorlijk lagere kwaliteit is dan wat je bij ons en onze Noorderburen ziet. Veel Decathon: goedkoop, simpel, snel versleten, maar het zet de mensen wel aan tot fietsen.

De route leidde me langs de Pont de Normandie. Een alternatief, en € 5,20 goedkoper ook, is de Pont de Tancarville, maar die hoge brug is toch wel een monument en ik dacht eraan om - als er genoeg tijd was - even te stoppen en erop te fietsen.

Helaas stond aangekondigd dat er werken in uitvoering waren, waardoor al het verkeer over één kant geleid werd.

Hierover fietsen zal dus voor een andere keer zijn, wegens gevaarlijk onder die omstandigheden. Het fietspad bestaat ook uit niets meer dan een moordstrook naast de auto's, die er 90 km/u mogen rijden. Het blijft wel op de to do lijst staan !

Je ziet hierboven al dat de lucht zo blauw niet meer was. Verder naar het zuidwesten verbeterde het er niet op. Naarmate ik Bretagne naderde, trok de lucht verder dicht, steeg de vochtigheidsgraad en daalde de temperatuur.

Normaal gezien stop ik altijd aan de rustplaats in de omgeving van Mont Saint-Michel, maar het zag er zo guur en troosteloos uit, dat ik die halte deze keer maar oversloeg.

In de grensstreek tussen Normandië en Bretagne zag je nog enige nuances in de wolken, maar een keer die grens voorbij, werd de hemel egaal grijs. 

Bonjour, Bretagne !

Om 17u30 kwam ik onder een druilerige regen aan in Arzon en kon ik de tent opzetten terwijl de neerslag varieerde van miezeren tot regenen. 

Ik twijfelde nog even of ik niet voorlopig de Vaude Mark II zou gebruiken, omdat die op enkele minuten op staat, maar uiteindelijk koos ik toch voor de grote tunnentent. Op een half uurtje was de klus geklaard. Daarna volgde nog wat tijd om de boel in te richten, zodat ik later zonder problemen het bed in kon duiken.

Tegen 19u was alles klaar, zonder me te moeten haasten, en kon ik voor een korte verkenning de fiets opstappen. Ondertussen was het opgehouden met regenen, maar de wind bleef erg aanwezig.

Nu was de vakantie echt begonnen !